God is het Die jou draagt – Psalm 121

Door gastblogger Marilieze Hoek

Hai, ik ben Marilieze Hoek, 18 jaar oud en ben net begonnen met de studie pedagogische wetenschappen aan de universiteit in Leiden. Ik houd ontzettend veel van kinderen, ben dol op zingen en gitaar spelen is sinds kort ook mijn favoriet. In mijn vrije tijd spreek ik af met mijn vriendinnetjes, zit ik ’s zomers vaak op strand of ben ik gewoon lui en lig ik lekker in mijn bed. Sinds kort ben ik ook lid van studentenvereniging CSFR, waar ik het erg naar mijn zin heb.

De bergen

Afgelopen zomer was ik op vakantie in Zwitserland. Als je daar dan even stilstaat en om je heen kijkt dan zie je hoge bergen en een prachtige natuur. Op zo’n moment word je stil, het is gewoon zo adembenemend mooi. Elke berg, elk dal, elk riviertje, allemaal zo verschillend en allemaal geschapen door God. Op zo’n moment lijkt het alsof God ontzettend dichtbij is, alsof Hij naast je komt staan en jou Zijn schepping laat zien.

Een psalm van troost

Als ik naar die bergen keek, moest ik denken aan Psalm 121:

‘Ik hef mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal. Mijn hulp is van den Heere, Die hemel en aarde gemaakt heeft.’ Psalm 121:1-2 (Statenvertaling)

Deze psalm is ontzettend mooi, bemoedigend en inspirerend. Het biedt troost, vooral in tijden als je het moeilijk hebt. Iedereen heeft wel eens momenten in het leven dat je het even allemaal niet meer weet, alsof er nooit een einde komt aan die ‘lange, donkere tunnel’.

”Christus is het Die je draagt, elk moment van je leven.”

Misschien twijfel je over het geloof, ben je op zoek naar jezelf of kun je niet eens precies zeggen wat er aan de hand is. Lijkt het alsof je bidt, maar je gebed niet verhoord wordt en lijkt het alsof God wel heel ver weg is. Zulke momenten zijn lastig en kunnen ervoor zorgen dat je je eenzaam voelt. Dan wil ik zeggen, onthoud alsjeblieft één ding: Christus is het Die je draagt, elk moment van je leven, elk moment van de dag. Ook al voelt het alsof Hij ver weg is, besef dat Hij alles ziet en hoort, ook jou!

Voetstappen in het zand

Denk aan die voetstappen in het zand –dat lied/gedicht- waar de vraag gesteld wordt “Heere, waar was U, juist toen ik het moeilijk had?” Ja, denk je misschien wel eens, waar bent U, God? Juist nu als ik het niet meer zie zitten? Juist als ik U zo nodig heb? Denk dat je dan troost mag vinden bij God. Dat Hij je liefdevol aankijkt en zegt “Mijn kind, toen jij het moeilijk had, heb Ik jou gedragen”.

”Toen jij het moeilijk had, heb Ik jou gedragen.”

Wat ik graag nog wil zeggen, is dat je tot God mag gaan puur zoals je bent, met al je goede en slechte kanten, met je twijfels en zorgen. Denk niet dat je perfect moet zijn of moet worden om te kunnen geloven. Maar heel eenvoudig: leg je hand in Zijn Vaderhand en laat je door Hem leiden. Ik hoop en bid dat jullie dat allemaal doen, wie je ook bent.

Heel veel liefs, Marilieze.

Tip: luister eens naar Hills and Valleys van Tauren Wells, een ontzettend mooi lied!

Deel deze blog met een vriendin!